ابکاء

وضعیت: «تأییدشده»
ابکاء ‎ebkâ’‎ [<عربی>]
(اسم) (گاهی با حرف اضافۀ بر) گریاندن دیگران، به‌ویژه در مجالس و عزاداری‌های مذهبی و ذکر مصیبت برای امامان شیعه.
ق۱۳. در ابکای بر سیدالشهداء علیه‌السلام اهتمام تمام داشته و بسیار مبکی بوده و نمی‌گذاشت کسی ذکر مصیبت از اخبار غیرمعتبره نماید (تنکابنی، ۱۰۸) ║ ۱۳۸۰ش. مؤلّف تحفة‌الحسینیه این واقعه را درضمنِ بحث از اهمیت عزاداری و ثواب گریستن بر امام و احادیث مربوط به بکاء و ابکاء و تباکی آورده‌است (شهیدی، ۴۹۲)