فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپوزیدن

وضعیت: «تأییدشده»
سپوزیدن ‎sepuzidan, so-‎ [گونۀ دیگرِ سپوختن]
۱. ← سپوختن‏۶.
ق۶. بس سپوزید خواجه خاتون را / اول روز تا به آخر شام ـ دیو شهوت به‌ لب گزید انگشت / ته کشید آب غسل در حمام (مهستی۱، ۴۲)
۲. ← سپوختن‏۷.
۱۳۳۴ش. گوزید زنی بر او چو بسپوزیدم / می‌گفت لطیفه‌ای که بس سوزیدم (خاکشیر، ۶۵)

معنی سپوزیدن | فرهنگ جامع زبان فارسی