فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تیری

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
تیری ‎tiri‎
(صفت) (در مورد سقف اتاق، بنا و ...) پوشانده شده با معمولاً چوب تیر.
ق۱۴. دو مُشت آب خوردیم بعد آمدیم، اکبری رفته‌بود یک اطاق تیری سیاه کثیفی گرفته‌بود، برای ما نهار حاضر کرده‌بود، کج‌خلق شدم (ناصرالدین شاه۳، ۳‏/۱۶۲‏) ║ ۱۳۵۳ش. میشد تبله‌های روی دیوار را و سقف تیری را ندید (پارسی‌پور۱، ۱۷۳) ║ ۱۳۶۸ش. خانه‌ای کوچک و اطاقی سالن‌مانندِ دراز با سقفِ تیری و درودیواری دودزدة کثیف و تشک‌چه‌هایِ کوچک و چرکین (شهری۲، ۴‏/۷۴‏)

معنی تیری | فرهنگ جامع زبان فارسی