وضعیت: «تأییدشده»
ابثاث ebsâs [هم‌آوا: ابساس؛ <عربی>]
(اسم) ۱. (درمورد سِر) فاش و آشکار کردن آن.
ق۶. هر فساد که در ممالک افتد اغلب آن از ابثاث سِر و اعلان راز است (محمد ملطیوی۱، ۲۰۰) ║ مرا در اعلان این اسرار و ابثاث این احوال معرفت حقوق احسان محرّض آمد (محمد ملطیوی۱، ۴۶۱)
۲. (درمورد دروغ) آشکار شدن آن.
ق۶. کذاب را آن عقوبت کفایت است که همیشه از خوف ابثاث آن متألم و از روع فشو آن متهزّع بود (محمد ملطیوی۱، ۴۵۷)