وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌ذکا ebnezokâ, ebno- [<از عربی ابن‌ذکاء ، به معنای «فرزند نور»>؛ (در عربی کنیهٔ خورشید است.)]
(اسم) (مجاز) خورشید یا سپیده‌دم.
ق۶. آخر از قبیلِ آن دبیران نه‌ای که... از قلّت ذکا و زکا ابن‌ذَکا نه‌اند، ابن صبح‌اند، پروردۀ امّ‌الرذایل، همشیرۀ ابوزیاد (خاقانی۲، ۱۲۰) ║ زبهر حشمت او را شد‌ست در شب‌وروز/ بنات نعش پرستار و بنده ابن‌ذکاش (سنایی۱، ۳۱۶) ║ ق۷. نزاید از شب آبستن زمانه مگر/ به عون قابلۀ خاطر تو ابن‌ذکا (کمال‌الدین اصفهانی، ۲۰۷) ║ خرگوشی که به دَها و ذکا در آن انجمن چون پرتو ابن‌ذکا درمیان انجم می‌تافت، حاضر بود (وراوینی، ۱/۳۰۷)