فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رفع‌ورجوع

وضعیت: «در حال تأیید»
رفع‌ورجوع ‎raf’oroju’‎ [صورت نحوی: رفع و رجوع؛ فعل همایند: ساختن، کردن، نمودن (مجهول: شدن)]
(اسم) حل و فصل کردن مساله‌ای یا سامان دادن به کاری از طریق تدبیر و کوشش.
ق۱۳. هرگاه یک کاری و امری داشته باشد، رفع ‌و رجوع آن حواله به عهدۀ مأمور دولت علیّۀ ایران مقیم بغداد بکنند (سرابی، ۸۶) ║ میرآخور را با بیست باجقلو و یک تازی، راضی بفرستاد تا در نزد پاشا شفاعت او نماید و کار مادیان را رفع ‌و رجوع سازد (میرزا حبیب۱، ۲۵۳) ║ در گفت‌وگو از دست‌پاچگی زود به‌ دام می‌افتد، اما به‌رندی زود رفع ‌و رجوع آن می‌کند (میرزا حبیب۱، ۶۹۲) ║ ق۱۴. دوهزار تومان از بابت باقی هشت‌هزار تومان باقی به نواب والا حسام‌السلطنه داد و مستخلص گردید، شش‌هزار تومان دیگر را جناب ظهیرالدوله قبول نموده که رفع ‌و رجوع نمایند (خفیه‌نویسان، ۸) ║ ۱۳۲۱ش. ناصرالملک حامی مرنار هم که در این یک‌ساله شاید به‌واسطۀ همین اوضاع نان و ظاهراً به‌بهانۀ معالجه به اروپا رفته بود، عن‌قریب خواهد آمد، اگر سرِسمی هم در کار نان بروند، با حمایت او رفع ‌و رجوع خواهد شد (عبدالله مستوفی، ۲‏/۴۰۹‏) ║ ۱۳۴۹ش. دایی جان ناپلئون به رفع‌ و رجوع پرداخت: باید ببخشید خانم، این زن که ملاحظه فرمودید عقل درستی ندارد همیشه مزاحم است (پزشکزاد۱، ۳۱۵) ║ ۱۳۸۲ش. با رفتن این‌ها اعضای خانواده به‌ جان هم افتاده‌اند، مشکلاتی بروز کرده که کسی قادر به رفع ‌و رجوعشان نیست (جعفری، ۲‏/۶۷۹‏)

معنی رفع‌ورجوع | فرهنگ جامع زبان فارسی