فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابیات

وضعیت: «تأییدشده»
ابیات۲ ‎abyât‎ [جمعِ بیت۲؛ <ساختۀ فارسی‌زبانان از مادۀ عربی و به روش واژه‌سازی عربی>]
(اسم) اتاق‌ها، غرفه‌ها.
ق۱۲. در سَفْن سُفُن بس فن هنروری ترکیب یافته بود، ابیات سفائن چون سفائن ابیات دلنشین و اَعلام منشآت بسان منشآت اعلام رنگین و متین (مهدی استرآبادی، ۵۰۹)

معنی ابیات | فرهنگ جامع زبان فارسی