فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اپتیکی

وضعیت: «تأییدشده»
اپتیکی ‎optiki‎ [<← اپتیک + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
(صفت) ۱. (فیزیک) (درمورد چیزی) که مربوط به نور مرئی است یا از آن استفاده می‌کند؛ نوری.
۱۳۴۴ش. درمورد صادرات گروه دیگری از اشیای ساخته‌شده (... لوازم علمی و اپتیکی و ساعت و غیره) شاخص‌های مقدار، ارزش و قیمت ... رو به‌ ترقّی بوده‌اند (غلامرضا سعیدی: بورس، ش۲۰‏/۱۶۴‏) ║ ۱۳۷۰ش. ماهوارۀ مذکور به گونه‌ای طراحی شده که دارای سنجندۀ میکروویو و ابزارهای اپتیکی است (عباس مکبری: رشد آموزش جغرافیا، ش۲۷‏/۷۲‏) ║ ۱۳۸۴ش. تک‌کریستال‌ها برای کاربردهای اپتیکی (نوری)، الکترونیکی و‌ مغناطیسی و برای مقاصد تحقیقاتی مورد استفاده واقع می‌شوند (علیرضا زمانی: کتاب ماه علوم و فنون، ش۸۴‏/۲۰‏)
۲. (فیزیک) مربوط به علم اپتیک؛ نورشناختی (مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۱، در برابر optical - دارای معادل مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۱، نوری).
۱۳۶۶ش. یکی دیگر از دلایل کوپرنیک بر حرکت زمین یک دلیل نورشناختی (اپتیکی) است (حسین معصومی همدانی: تحقیقات اسلامی، ش۲و۳‏/۱۱۳‏) ║ ۱۳۸۷ش. شیوۀ عملکرد دوربین عکاسی و کانونی بودن اصول اپتیکی نور و فیزیولوژی بینایی انسان در آن همچون رهیافتی کلیدی برای تجربیات هنرمندان امپرسیونیست به‌کار آمد (مهدی مقیم‌نژاد: بیناب، ش۱۲‏/۵۱‏)
۳. (فیزیک) مربوط به بینایی یا چشم.
۱۳۷۹ش. به چه مفهوم می‌توان از تحولات کوتاه‌مدت در ادراک آن شبکۀ پیچیدۀ ساخت‌کارهای کالبدشناختی، فیزیولوژیکی، اپتیکی و روان‌شناختی که حاصل میلیون‌ها سال انتخاب زیستی است سخن گفت؟ (فرزان سجودی: فارابی، ش۳۶‏/۲۰۶‏)
ترکیبات: ابیراهی اپتیکی؛ طیف‌نمای اپتیکی؛ میکروسکوپ اپتیکی

معنی اپتیکی | فرهنگ جامع زبان فارسی