فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مستنشق

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مستنشق ‎mostanšaq‎ [فعل همایند: گردیدن]
(صفت) (درمورد هوایی) که ازطریق مجاری تنفسی یا منافذ پوستی جذب بدن شود.
ق۶. شمّ قوّتی ‌است ... که دریابد آنچه تأدیه کند بدو هوای مستنشق (نظامی عروضی، ۱۳) ║ ق۸. در مقدّم دماغ ... منفذ مستقیم نیست، بلکه در آن تعاریج است، چه اگر مستقیم بوَد، هوای مستنشق به‌زودی به دماغ رسد و تضرر آفت برودت و افساد مزاج دماغ کند (ابوالمجد بیضاوی، ۲۸۱) ║ ق۱۰. وصول هوای مستنشق بر دل دشوار است، از آن جهت که پنداری دل در موضعی است که نفس را به او راه نیست (عمادالدین شیرازی، ۹۳) ║ ق۱۲. به ثبوت رسیده که هوا مستنشق می‌گردد به شرایین از راه مسام (ارزانی، ۲‏/۴۹۸‏) ║ ق۱۳. سمیّت قویّه ... با هوای مستنشق به قلب می‌رسد و مورث غشی و حمّی و استرخا و قروح ریه می‌گردد (نوری، ۳‏/۲۰۱‏)

معنی مستنشق | فرهنگ جامع زبان فارسی