فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نفاق‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نفاق‌سرشت ‎nefâqserešt‎
(صفت) (کسی) که بسیار دورو و دروغ‌گو است؛ ریاکار.
ق۱۱. با آنکه در اوّل‌ حال تصریح قتل آن خون گفته نکرده‌ بودند، به‌رغمِ آن نفاق‌سرشت، به همان قورچی اشارۀ قتل او نمودند (اسکندر بیک، ۲‏/۱۱۴۴‏) ║ امرای نفاق‌سرشت با یکدیگر اتّفاق نموده، عرضه‌داشتی به امام‌قلی‌ سلطان نوشته‌ بودند (اسکندر بیک، ۲‏/۱۳۷۴‏) ║ این گروه خراب‌باطنِ نفاق‌سرشت، راه خداع پیش گرفته، در لباس دوستی کار دشمنی ساختن گرفتند (علّامی، ۱‏/۲۹۶‏)

معنی نفاق‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی