وضعیت: «تأییدشده»
ابالیس abâlis [جمعِ ابلیس؛ <عربی>]
۱. ابلیس۱ (ظاهراً به قیاس عزازیل، شاعر ابالیس را در معنی مفرد به‌کار برده‌است.).
ق۸. ز کثرت درگذر ارنه ابالیس از تو نشکیبد / به رغبت جان بده ارنه عزازیل از تو بستاند (نزاری،۱، ۱۱۲۰)
۲. جمعِ ابلیس۴.
ق۱۰. آن صُوَر و اَشکال متخیّلۀ ابالیس و عفاریت که در نظر من مشخص می‌شدند ... با هم اجتماع کرده، استراق سمع می‌نمودند (حافظ حسین، ۱/۱۲۰)
۳. جمعِ ابلیس۳.
ق۱۴. اعلان به هرکس و هرجا از مسلمین خارج و داخل ... واجب فوری عینی است، خصوصاً در این زمان امتحان کفر و ایمان، جهاد و دفاع این کفار حربی ابالیس انگلیس (عبدالحسین لاری: مجلۀ علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم، ش۱۴/۱۹۴)