فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زاویه‌یاب

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
زاویه‌یاب ‎zâviyeyâb‎ [(مصوب فرهنگستان، ۱۳۸۲، در برابر تئودولیت) ]
(اسم) (جغرافیا و نقشه‌برداری) وسیله‌ای نوری برای اندازه‌گیری زوایای افقی و قائم که اجزای اصلی آن را یک دوربین و دو دایرۀ مدرج افقی و قائم تشکیل می‌دهند ؛ ارتفاع‌یاب‏۱.
۱۳۱۷ش. از طرف دیگر برای به‌کار واداشتن کلیهٔ وسائل تمام‌فنی نامبرده و مربوط ساختن آن‌ها به یکدیگر باید به انواع وسائل علمی از قبیل بی‌سیم، زاویه‌یاب، دستگاه محاسبهٔ تیر ... مجهز گشت (ارتش مقدم بر هر چیز: تعلیم و تربیت، ش۱۶۷‏/۹۸‏) ║ ۱۳۵۳ش. بوئندیا ... با دستخط خود مختصری از مطالعات هرمان راهب را نوشت ... تا بتواند طرز کار دوربین و قطب‌نما و زاویه‌یاب را فراگیرد (فرزانه، ۱۳) ║ ۱۳۷۰ش. الکساندر در این محل مهارتش را در استفاده از زاویه‌یاب افزایش داد و چگونگی تعیین عرض جغرافیایی را آموخت (رضا صدرالدین: رشد آموزش جغرافیا، ش۲۵‏/۳۶‏) ║ ۱۳۷۴ش. امرسون ... در سال ۱۸۳۲ در سفر خود به اروپا به ملوانانی توجه کرد که به مدد نقشه، قطب‌نما و زاویه‌یاب، کشتی سبک و تندرویی را هدایت می‌کردند (اسماعیل - سیدی: کیهان فرنگی، ش۱۲۵‏/۷۶‏)

معنی زاویه‌یاب | فرهنگ جامع زبان فارسی