وضعیت: «تأییدشده»
ابطان ebtân [<عربی>]
(اسم) (درمورد امری) مخفی و پوشیده نگاه داشتن آن.
ق۶. ایشان با خدای همان معامله کردند که غیری با غیری کند از اظهار ایمان و ابطان کفر (ابوالفتوح، ۱/۱۲۰) ║ بنشستند از جهاد آنان‌که با خدای و پیغمبر دروغ گفتند، یعنی منافقان در اظهار ایمان و ابطان کفر (ابوالفتوح، ۱۰/۴) ║ ق۹. بر رای منیر جناب مبارزی مضمون این حیلت روشن شده بود و از ظاهرِ مکتوب هرچند دوستی لایح بود، ابطانِ عداوت معلوم کرده در جواب فرمود که ... پانصد سوار کافی است (حافظ ابرو۱، ۱/۲۰۲)