وضعیت: «در حال ویراستاری»
سکیده sakide [گونۀ دیگر: سکیله]
(اسم) سکسکه ؛ ← سکسکه۱.
ق۴. باز آن سکیده کی از آماس جگر بُوَد، علاجِ وی فصد باسلیق بُوَد از دستِ راست و خوردنی کشک‌آب... و کافور و گل‌آب بر جگر نهد و آبِ انگورِ گرک و هِندَبا با سکنگبین بخورَد (اخوینی، ۳۸۶) ║ قیِ کُرّاثی و اسهالِ کرّاثی نشانِ بد بُوَد و چُن بسیار شود و ازپسِ وی سکیده بُوَد نشانِ هلاک بُوَد (اخوینی، ۷۳۲) ║ ق۶. الفُوَاقُ: سکیده (کرمینی۱، ۱/۵۱۴)