فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نکبت‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نکبت‌سرشت ‎nekbatserešt‎
(صفت) (کسی) که ذاتش بد و رفتارش ناشایست است.
ق۱۲. چه گویم از آن قوم نکبت‌سرشت/ که هستند در چهره چون غول زشت (؟: حسینی منشی، ۵۱۶) ║ ز نکبت‌سرشتان دل افسرده‌ای/ به بیکاری زندگی مرده‌ای (بیدل، ۳‏/۶۳۳‏)

معنی نکبت‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی