ابلقی

وضعیت: «تأییدشده»
ابلقی ‎ablaqi‎ [<← ابلق + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
‌یک‌. (اسم) ابلق (معنای یک) بودن.
ق۵. اسب زرده آن جنس نیک بود که به‌غایت زرده بود ... و گلگون باید که یک ‌رنگ بود و هیچ به ‌ابلقی نزند (عنصرالمعالی، ۱۲۴) ║ ق۶. تا زین چرخ اشهب و کره‌ٔ زمین بُوَد / وز مَرکَب زمانه نیاید جز ابلقی _ بر هر مراد و کام که داری مظفری / وز هر سپهر و سعد که خواهی موفقی (مختاری، ۵۱۵)
‌دو‌. (صفت) (کشاورزی) (درمورد قسمت‌های مختلف گیاهان) که معمولاً براثر برخی بیماری‌های ویروسی یا آفت‌هایی مانند برخی حشرات، رنگشان تیره‌ و روشن یا چندرنگ، به‌ویژه زرد تند و سفید، می‌شود.