وضعیت: «در حال ویراستاری»
کثرت‌پذیر kasratpazir
(صفت) (کلام- در مورد چیزی) که بشود آن را زیاد کرد یا به اجزایی تقسیم کرد. قابل افزوده شدن یا تقسیم شدن به اجزای خود.
۱۳۳۵ش. در صرف وجود تکثر و دوئی معقول نیست زیرا صرف شیء کثرت‌پذیر نیست و ماهیات امکانی که به اشراق و ظهور (الهی قمشه‌ای، ۱/۹) ║ از بیانات سابق معلوم شد که حقیقت واجب صرف‌الوجود است و هستی مطلق و صرف‌الوجود کثرت‌پذیر نیست پس دوئی در او محال است (الهی قمشه‌ای، ۱/۲۳۰) ║ ۱۳۶۸ش. وقتی علاءالدوله حق را از آن نسبت تنزیه می‌نماید از آن روست که وی از کلام ابن‌عربی وجود بشرط لا را استنباط می‌کند که کثرت‌پذیر و غیربسیط است (زرّین‌کوب۲، ۲۸۰)