ابدیه

وضعیت: «تأییدشده»
ابدیه ‎abadiy(y)e‎ [گونۀ دیگرِ ابدی؛ <از عربی ابدیّة>]
⇅ ابدی‏‌یک‌..
ق۷. عنایت ازلیّه و کفایت ابدیّه پیوسته هم‌عنان او بودست (جوینی، ۳‏/۷۴‏) ║ ق۹. بندۀ مؤمن چون به لقاء حضرت مهیمن جل‌وعلا مستسعد گردد ... مراد وی همه آن باشد که به درجات علیّه و سلطنت ابدیه فایز گردد (معین‌الدین فراهی، ۵۶۹) ║ ق۱۰. اعظم کرامات ملتذ شدن است از طاعات ... و دیگر مژده یافتن از جانب حق سبحانه ‌و تعالی به سعادت ابدیه که عبارت است از تلذذ دائمی (حافظ حسین، ۲‏/۵۲۶‏) ║ ق۱۱. چون حسن خان، حاکم آن ولایت، از توجه ارکان دولت ابدیه واقف شد، به مراسم استقبال شتافت (محمود افوشته‌ای، ۵۵۳) ║ ق۱۳. بعض ایشان داخل‌اند در سعادت ابدیه، یعنی ایمان، و بعضی در شقاوت سرمدیه، یعنی کفر (نورالدین جزایری، ۲‏/۲۶۲‏) ║ ق۱۴. باب سیزدهم در احتجاج بر ترقی خراج ایران به مقایسۀ مالیۀ اول دولت علیّه به سالِ چهلم از سلطنت ابدیه (اعتمادالسلطنه۱، ۱‏/۲۵‏) ║ ۱۳۶۷ش. در چنین ساعتی که طالع از مناحس و مناقص دور بود، عقدِ مناکحۀ صحیحۀ شرعیه و صیغۀ مزاوجۀ ابدیه تحقق پذیرفت (اخوّت۱، ۴۰)