فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رفیق‌دوست

وضعیت: «در حال ویراستاری»
رفیق‌دوست ‎rafiqdust,re-‎
(صفت) (کسی) که ارتباط بسیار نزدیک و محبت‌آمیز با دوستانش دارد و به آن‌ها علاقۀ بسیار دارد.
ق۱۳. مردی بوده رفیق‌دوست و مردمان ارذال را ترقی داده، بلکه برتر از سپاه و بزرگان ولایتی نموده (میرزا صالح۲، ۲۲۲) ║ ۱۳۲۱ش. اسد بهادر ... بلندنظر، باگذشت، بی‌کینه، مؤدب و بسیار رفیق‌دوست بود (عبدالله مستوفی، ۲‏/۱۰۳‏) ║ ۱۳۵۰ش. آقای برادر مردی بود رفیق‌دوست، مهربان، ساده، غیراز این باشرف‌ها که هستند و ما آن‌ها را می‌شناسیم (راصع، ۴۳۶)

معنی رفیق‌دوست | فرهنگ جامع زبان فارسی