فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تمام‌سلاح

وضعیت: «در حال ویراستاری»
تمام‌سلاح ‎tamâmselâh‎
(صفت) (درمورد کسی) که تعداد زیادی سلاح با خود حمل می‌کند و کاملاً مسلّح است ؛ بسیارسلاح؛ پرسلاح؛ تمام‌السلاح.
ق۵. روز عید چندان سوار و پیادۀ تمام‌سلاح به میدان آمد که اقرار دادند پیران معتمد که به هیچ روزگار مانند آن یاد ندارند (بیهقی۱، ۷۸۴) ║ ق۶. الإِیدَاءُ: تمام‌سلاح شدن (مقری، ۲‏/۵۳۳‏) ║ ق۷. #بر هر شتری دو صندوق بوذ و دو مرد تمام‌سلاح در آن صندوق پنهان (فرائد السلوک، ۴۷۸) ║ ق۸. #یک‌هزار مرد تمام‌سلاح از طرف بحر به کشتی درآمدند و سینوب را مسخّر گردانیدند (آقسرایی، ۸۳) ║ ق۹. فی‌الجمله بیست‌هزار پیادۀ تمام‌سلاح دولت‌سرا را بر شاه یحیی حصار کردند (عبدالرزاق سمرقندی، ۱ ، ق۲‏/۵۸۱‏) ║ ق۱۰. الشاکّ و الشائِک: تمام‌سلاح (محمد جنابذی، ۲۴۸) ║ ق۱۴. سواری بسیار آراسته و تمام‌سلاح ... رسید و پرسید از کجا می‌آیید (خسروی۳، ۲۲۳)

معنی تمام‌سلاح | فرهنگ جامع زبان فارسی