فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابی

وضعیت: «تأییدشده»
ابی۳ ‎abi‎ [<← اب + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
(صفت) دارای نسبت از طرف پدر.
ق۵. اگر از مرده یک خواهر ماند ابی یا ابی و امّی، او را نیمی رسد از مال (سورآبادی، ۱‏/۵۱۵‏) ║ ق۱۳. آقا محمد خان با والدهٔ خاقان حسین قلی‌خان برادر امّی و ابی است (فرهاد میرزا، ۲۱) ║ ق۱۴. برادر ابی و امّی خویش، جناب حاج میرزا محمدجعفر تاجر اصفهانی، را ... وصی [خود کرده‌است] (انجمن تبریز، ۲‏/۶۵۸‏) ║ ۱۳۱۳ش. وقتی که برای میّت چند برادر یا خواهر باشد، در این صورت مادر میّت از بردن بیش از یک سُدس محروم می‌شود، مشروط بر اینکه اولاً ... رابعاً ابوینی یا ابی تنها باشد (قانون مدنی، ۱۶۲)

معنی ابی | فرهنگ جامع زبان فارسی