فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کشف‌وکرامات

وضعیت: «در حال تأیید»
کشف‌وکرامات ‎kašfokerâmât‎ [گونۀ دیگر: کشف‌وکرامت]
(اسم) مجموعه‌ای از توانایی‌های غیرعادی و نامعقول که در اصل صوفیان و درویشان به پیران خود نسبت می‌داده‌اند.
ق۶. ما را کجاست کشف و کرامات کین همه/ بر آرزوی کشف و کرامات {کشف، کرامات؟} می‌کنیم (عطّار۳، ۵۱۰) ║ ق۷. عالمی بود ربّانی و بعد از تحصیل کلّ علوم شرعی از دنیا اعراض کرده‌ ... و صاحب کشف و کرامات شده (منهاج سراج، ۱‏/۳۹۲‏) ║ ق۸. در طریقت صد مرتبه نهاده‌اند و کشف و کرامات هفدهم مرتبه است از این صد مراتب (نخشبی۲، ۷) ║ ق۹. از ما سخن کشف و کرامات مپرسید/ مستان خدا را ز مقامات مپرسید (اسیری، ۱۰۴) ║ ق۱۰. آن کز اثر کشف و کرامات توان یافت/ با خلق جهان گوی که مستور نمانده‌ست (عرفی، ۱‏/۲۸۴‏) ║ ق۱۱. اظهار کشف و کرامات کرده می‌گفت که اولیا و اقطاب به من خبر داده‌اند که لشکر قزلباش بدین مُلک تسلّط نمی‌یابند (اسکندر بیک، ۲‏/۱۱۹۴‏) ║ ق۱۲. مریدان درویش داخل اصل بلده گردیده، به هر جا و هر مکان که رسیدند از کشف و کرامات و نجابت آن تقریر می‌کردند (محمد مروی، ۳‏/۹۹۰‏) ║ ق۱۳. در قلعۀ کوهک مقبره‌ای است که ساکنین این قلعه شخص مدفون در مقبره را صاحب کشف و کرامات می‌دانند (اعتمادالسلطنه۵، ۱‏/۴۴۳‏) ║ ق۱۴. به عمّامۀ پیچ‌پیچت قسم/ به کشف و کرامات هیچت قسم (نسیم شمال، ۱‏/۱۲۱‏) ║ ۱۳۱۲ش. گمان کردند که چشم‌باباقوری مارگیر و یا قلندری بوده که کشف و کرامات از او صادر می‌شده و حکایاتی درباره‌اش قالب زدند (هدایت۶، ۱۵۲) ║ ۱۳۳۸ش. این از کشف و کرامات یا سِحر آن تنها عالمی است که در آن راه پیدا کرده و رقاص را نیز با خود کشانده‌است (افغانی، ۱۰۹) ║ ۱۳۷۱ش. کتابی که به خاطر کار الاغ برایشان قرین یقین و موجب اعجاب و کشف و کرامات شیخ ... می‌گردد (شهری۱، ۳‏/۴۵۹‏)

معنی کشف‌وکرامات | فرهنگ جامع زبان فارسی