فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ا

وضعیت: «تأییدشده»
ا۶ ‎â‎ [گونۀ دیگرِ -اد]
۱. ← -اد‏۱.
ق۵. بمیرانا ما را خدای تو تا برهیم از عذاب دوزخ (اسفراینی، ۲‏/۷۶۸‏) ║ ق۷. با صدهزار دستان آمد خیال یاری‌ / ‌درپایِ او بمیرا هرجا بُوَد نگاری (مولوی۱، ۶‏/۲۱۱‏) ║ ای سرو روان باد خزانت مرسا / ‌ای چشم جهان چشم بدانت مرسا (مولوی۱، ۸‏/۸‏)
۲. ← -اد‏۴.
ق۵. گمامند مشوا بدان (قرآن قدس، ۲‏/۳۲۹‏) ║ ق۶. لایَحزُنکَ: مکنا اندوهگن (قرآن ۲۴: فرهنگنامۀ قرآنی، ۴‏/۱۶۹۷‏) ║ لایَحزُنکَ: اندوه میارا (قرآن ۳۴: فرهنگنامۀ قرآنی، ۴‏/۱۶۹۷‏) ║ ق۷. لاتُعجِبکَ: به شگفت میارا (قرآن ۵۷: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۴۹۹‏)
۳. ← -اد‏۳.
ق۶. اﻟﻠﻪ می‌راند پیش آن رسول و از پس او... گوشوانان و فریشتگانِ بانور و باتقدیس تا سخن خدای می‌گوشند }متن: می‌کوشند{ که در آن نفزایا و از آن چیز نکاها (میبدی، ۱۰‏/۲۵۰‏)

معنی ا | فرهنگ جامع زبان فارسی