معنی ابله‌زده | فرهنگ جامع زبان فارسی

فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

وضعیت: «تأییدشده»
ابله‌زده ‎abolezade‎ [<← ابله + زده>]
⇅ آبله‌زده‏۳.
ق۶. زنی سر از سرای بیرون کرد پیر و سیاه و روی ابله‌زده و دندان‌های بزرگ (محمد منوّر، ۱‏/۲۲۹‏)