وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرالبیان sehrolbayân
یک. (اسم) اثرگذاری و زیبایی‌ای که در شعر و سخن است به‌گونه‌ای که با سحر برابری می‌کند.
ق۶. بلبلان خاطر پاک مرا در مدح تو/ همچو طوطی در زبان سحرالبیان آمد پدید (مجیر، ۹۷) ║ ق۷. پس‌رو حسّان شدم زآن خاطرم از روح قدس/ در ثنایش معجز سحرالبیان آمد پدید (لویکی، ۱۲۶)
دو. (صفت) (در مورد کسی) که سخنان و بیان بسیار زیبا و اثرگذار می‌آفریند.
ق۸. گلستانی است خاک آستانت از رخ خوبان/ که مرغ آن گلستان خسرو سحرالبیان آمد (امیر خسرو۴، ۴۶۰)