فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نفرت‌بار

وضعیت: «در حال تأیید»
نفرت‌بار ‎nefratbâr‎
۱. ← نفرت‌آور.
۱۳۱۶ش. همان ریش انبوه و همان هیکل مهیب و نفرت‌بار؛ اگر او را ببینید، تصدیق قول مرا خواهید کرد (مؤتمن، ۷۳۷) ║ ۱۳۴۸ش. بی تو، سپیده‌دمِ هر صبح لبخند نفرت‌بار دهان جنازه‌ای است (شریعتی، ۶۵) ║ ۱۳۷۲ش. یک‌دو تن را می‌بینم که روی زمین افتاده‌اند و دست‌ و پا می‌زنند و به‌ خود می‌پیچند. منظرۀ نفرت‌بارِ مرگ (به‌آذین۱، ۲‏/۱۱۲‏) ║ ۱۳۹۸ش. نیروهای نظامی که هر روز در معرض پدیده‌های جوّی هستند، نمی‌توانند به‌ دقت مشخص کنند که گرمای شدید بدتر است یا سرمای شدید، اما نظرسنجی‌های غیررسمی نشان می‌دهد که صرفِ‌نظر از تحمل فردی، عادت‌پذیری جسمی و میزان سازگاری با محیط، همۀ افراد هر دو را نفرت‌بار و جزء عوامل نامطلوب به حساب می‌آورند (علی حنفی: علوم و فنون نظامی، ش۴۹‏/۴۳‏)
۲. ← نفرت‌آلود‏۱.
۱۳۱۶ش. با لحن نفرت‌باری گفت: من تو را نخواهم کشت. این حاکم و شحنه هستند که باید تکلیف تو را معیّن کنند (مؤتمن، ۹۲) ║ ۱۳۴۷ش. اهالی محل در کوچه جمع می‌شدند و او را با انگشت به هم نشان می‌دادند. چشم‌های نفرت‌بار خود را با تلخی و خشم به او می‌دوختند (میرصادقی۴، ۲۰۶) ║ ۱۳۷۷ش. خستگی و بیزاری و ازهم‌گسیختگی، نگاه‌اش را سنگین و نفرت‌بار کرده‌ بود (شاملو۱، ۲‏/۸۱۹‏) ║ ۱۳۹۵ش. پدر از تثبیت احساس حسادت و واکنش نفرت‌بار آنان جلوگیری کرده و اندوه فراق بر دل خود ریخت (فاطمه علی‌پور دهاقانی و دیگران: مطالعات روانشناسی و علوم تربیتی، ش۴‏/۴۵‏)

معنی نفرت‌بار | فرهنگ جامع زبان فارسی