فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سقاط

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سقاط ‎saqqât‎
(اسم) شمشیری که بسیار بران و تیز باشد.
ق۷. رُنود کارد و سقّاط کشیدند (زیدری، ۲۵) ║ ق۸. سقاطی که آن را عرجون خوانند (حمدالله مستوفی۲، ۱۶۶)

معنی سقاط | فرهنگ جامع زبان فارسی