وضعیت: «در حال ویراستاری»
سپهسالاری sepahsâlâri [فعل همایند: کردن]
(اسم) سپهسالار بودن (معنای سپهسالار ۱).
ق۴. پیغمبر علیه‌السّلام ... به شهر بن باذان نیز نامه کرد و به سپهسالاری او را نامزد کرد (بلعمی۲، ۳/۳۵۳) ║ ق۵. اندر ایام او امیر سعید مر محمد بن المظفر را سپهسالاری خراسان داد (گردیزی، ۸۴) ║ ق۶. تاش گرگ پیر بود و چهل سال سپهسالاری کرده بود (نظامی عروضی، ۲۶) ║ ق۷. امیرالمؤمنین آن از وی بپسندید و سپهسالاری بغداد او را داد (عوفی۷، ۵۵۵) ║ ق۸. در راه ما عنکبوتی مبارزی کند، پشه‌ای سپهسالاری کند و سوسماری دلیلی کند (ابوسعید شیعی، ۴۷۴) ║ ق۹. من می‌خواهم سپهسالاری سپاه خود به تو دهم (بیغمی۱، ۷۲) ║ ق۱۰. ابومسلم نعره‌ای زد که: ای خارجی، سپهسالاری از ابومسلم بیاموز، که همه کارها به دست خود می‌کند (ابومسلم‌نامه، ۲/۱۹۱) ║ ق۱۱. میان این دو طبقه همیشه به‌جهت سپهسالاری و وکالت پادشاه عداوت قدیم است (اسکندر بیک، ۲/۷۲۲) ║ ق۱۲. در حیات عنبر نیز سپهسالاری لشکر و انتظام افواج به‌عهدۀ او مقرر بود (محمد هادی، ۴۹۹) ║ ق۱۳. حسین‌قلی خان قوینلو سپهسالاری کرمان یافت (رضاقلی خان، ۹/۳۴۰) ║ ق۱۴. یکی دیگر که شایستۀ سپهسالاری بود، جناب محمدباقر خان سردار کل است (افضل‌الملک، ۱۴۷) ║ ۱۳۱۶ش. در سال ۳۴۹ ابومنصور به سپهسالاری خراسان برگزیده شد (نفیسی۲، ۱۴۸) ║ ۱۳۴۸ش. او ... پادشاهی را به اسفندیار و سپهسالاری را به پشوتن خواهد سپرد (مسکوب، ۷) ║ ۱۳۸۵ش. بعد از مرگ آن سپهسالار توانمند به دلیل استحکام پایه‌های قدرت و اعتبار او، حکومت سامانی مقام سپهسالاری را به فرزند ارشدش ابوعلی سیمجور واگذار کرد (ابوالقاسم فروزانی: پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام، ش۲/۱۲۵)