فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

توفال‌کوب

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
توفال‌کوب ‎tufâlkub‎
(صفت، اسم) کسی که کار و شغل او توفال‌کوبی است.
۱۳۱۱ش. احصائیه کل نفوس نسبت به مشاغل، انواع مشاغل، امور ساختمانی، متفرقه، حجار، شیشه‌بر، آهن‌کوب، توفال‌کوب، نقاش ساختمانی، مغنی (سرشماری، ۱۱۳) ║ ۱۳۶۸ش. کارگرانِ ساخت‌مانی مانندِ بنا و نقاش و آهن‌کوب و توفال‌کوب و خرپاکوب و شاطر و نان‌گیر و ترازودار و مقنی و غیرِ این بود که پاتوقشان در قهوه‌خانه بود (شهری۲، ۴‏/۵۰۳‏) ║ ۱۳۷۱ش. متعلقات آن امثال کارهای بنا، عمله، ناوه‌کش، گچ‌کار، تیشه‌دار، مقنی، سنگ‌تراش، چوب‌فروش، خرپاکوب، توفال‌کوب، بندکش، آهن‌کوب، حلبی‌ساز، قاب‌ساز، حصیرباف، علاف، مصالح‌فروش، خاک‌کش و تعداد بی‌شماری از مشاغل دیگر تعطیل می‌گردید (شهری۱، ۲‏/۴۳۸‏)

معنی توفال‌کوب | فرهنگ جامع زبان فارسی