وضعیت: «تأییدشده»
رحیم‌دلی rahimdeli [<← رحیم‌دل + -ی (سازندهٔ اسم فعل)>]
(اسم) رحیم‌دل بودن.
ق۴. علامات تن معتدل آن بُوَد کی به گونه سرخ و سپید بُوَد ... اما اخلاق نفسی وی چنان بُوَد کی ... معتدل بُوَد میان سخت‌دلی و رحیم‌دلی (اخوینی، ۱۱۷) ║ ق۵. وی از رحیم‌دلی تا بدان جای بود که جان عزیز خویش را در رحیم‌دلی به باد کرد (سورآبادی۱، ۴/۲۳۸۲) ║ رسول (ص) آنجا فرارسید و قصه با وی بگفتند. او شاد شد از رحیم‌دلی و گریستن ایشان (غزالی۱، ۲/۳۹۶) ║ ق۶. چون عجز برادران دید، از رحیم‌دلی طاقت آن نداشت کی ایشان را در انتظار بدارد؛ در وقت رحمت برگماشت و جفا از میان درگذاشت (احمد طوسی، ۶۴۳) ║ ق۱۱. یک چشمه از رحیم‌دلی‌های تیغ اوست / بر کشتۀ خود از همه اعضا گریستن (طالب آملی، ۷۴) ║ ق۱۳. از بدو ایجاد تا اکنون در کشور ایران ... در مکارم اخلاق ... و حلم و رحیم‌دلی ... مانند این شاه والاتبار کام‌بخش کامکار شاهی نیامده (رستم الحکما، ۴۶۰) ║ ۱۳۸۰ش. رحیم‌دلی وقتی حاصل می‌شود که خودمان را با دیگری در وجهی شریک می‌بینیم (مصطفی ملکیان: علّامه، ش۱/۳۴۴)