فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپندار

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپندار۱ ‎sepandâr‎ [گونۀ دیگرِ اسفندار؛ (صورت کوتاهِ سپندارمد)]
۱. ← اسفند۱‏۱.
ق۴. همی‌رفت سوی سیاوخش گرد / به ماه سپندار در {سپندارمذ: فردوسی، ۳۰۴/۴} روز ارد (فردوسی: سروری، ۲‏/۷۴۵‏) ║ ق۱۳. ها خیز و سپند آر و فروریز به مجمر/ کامد مه فروردین بگذشت سپندار (رضاقلی خان: حسن فسایی، ۲‏/۱۱۲۳‏) ║ ق۱۴. دی سَلَب سیم‌گون بر مَه بهمن فروخت/ زین به سمند سیاه بهر سپندار زد (ادیب‌الممالک، ۲‏/۱۳۸‏)
۲. ← اسفندارمد‏۲.
۱۳۳۷ش. نام هر یک از روزهای ماه که به نام همان ماه برابر می‌افتاده همان روز را جشن می‌گرفتند. این‌چنین: فروردین روز (نوزدهم) در فروردین ماه، جشن فروردگان ... سپندار روز (پنجم) در سپندارمد ماه، اسپندار جشن (پورداوود: نشریۀ دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران، ش۲‏/۶‏)

معنی سپندار | فرهنگ جامع زبان فارسی