وضعیت: «تأییدشده»
اتکایی ettekâyi,-ʼi [املای دیگر: اتکائی؛ <← اتکا(ء) + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
یک. (صفت) (درمورد کسی) وابسته و غیر مستقل.
۱۳۰۴ش. ما چون مشرق‌زمینی و یک ملت غیر مستقل اتکایی هستیم، از این جهت مسئله از امروز به فردا و از فردا به پس‌فردا می‌اندازیم (یعقوب انوار: زندگی‌نامۀ رجال، ۱/۴۰۱) ║ ۱۳۶۸ش. نقطۀ مقابل توکل بر خدا تکیه کردن بر غیر او است، یعنی به‌صورت اتکایی زیستن، و وابسته به دیگری بودن، و از خود استقلال نداشتن است (ناصر مکارم شیرازی: تفسیر نمونه، ۱۰/۲۹۶) ║ ۱۳۷۱ش. نتایج تحقیق حاضر این فرضیه را که دختران غیر مستقل، به‌علت اتکائی بودن، هنگام ورود به مدرسه در سال اول دبستان دچار اضطراب بیشتری هستند رد می‌نماید (نسرین اکبرزاده: رشد معلم، ش۸۹/۳۰۱)
دو. (اسم) بیمه‌ای که یک شرکت بیمه‌گر، برای مصون ماندن از خسارت‌های احتمالی مربوط به بیمه‌نامه‌های صادره، بخشی از تعهدات بیمه‌ای مازاد بر ظرفیت مالی و فنی خود را مجدداً نزد شرکت‌های بیمۀ دیگر بیمه می‌کند؛ بیمۀ اتکایی.
۱۳۷۱ش. بیمه‌گران مستقیم معمولاً با رجوع به فهرست کارگزاران طراز اول در بازارهای اتکائی ... علاقه‌مندی خود را برایِ انتخاب کارگزاران مناسبی که بتواند جوابگوی نیاز آن‌ها باشد اعلام می‌دارند (بهزاد ایثاری: پژوهش‌نامۀ بیمه، ش۲۶/۶) ║ ۱۳۷۸ش. بیمه‌گر آلمانی ... اظهار داشت که آن شرکت در پی موافقت قانونی با افتتاح شعبۀ ادارۀ اتکایی آن شرکت در سنگاپور است (ناشناس: تازه‌های جهان بیمه، ش۱۵/۲۱)
ترکیبات: بیمۀ اتکایی