فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تیرچه

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
تیرچه ‎tirče‎
(اسم) چوب‌های معمولاً چهارتراشی که در سقف یا کف ساختمان و بنا به کار می‌رود.
۱۳۶۳ش. مهاجران: پس، نه قصری ساخت سبز، نه کاخی ساخت خوش‌رواق، نه کوشکی برکشیده کوخی می‌ساخت از خشت خام. مهاجر: پس، سقفی می‌پوشاند از تیرچه و پرواز و بوریا! (رضا صابری: کیهان فرهنگی، ش۲۸/۱) ║ ۱۳۹۹ش. سفال‌های شیار‌دار از مقاوم‌ترین سفال‌های موجود می‌باشد که شیارهای آن حالت تیرچه را در سفال به وجود می‌آورد (غضنفری- آرزه: مطالعات طراحی شهری و پژوهش‌های شهری، ش۴۳/۲)

معنی تیرچه | فرهنگ جامع زبان فارسی