فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستم‌زده

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌زده ‎setamzade‎
← ستم‌دیده.
ق۶. ستم‌زده بدتر از چوب‌زده و مرگ خوش‌تر از بیم (علی بن ابی‌حفص، ۴۵) ║ ق۷. تویی که یاری مظلوم می‌دهی شب و روز/ بر این ستم‌زدگان از سر کرم بخشای (کمال‌الدین اصفهانی، ۶۵۰) ║ ق۸. دل بردی از نزاری و جان هم دریغ نیست/ گر دل در این ستم‌زده جان نیز بسته‌ای (نزاری، ۲‏/۳۸۶‏) ║ ق۱۱. ترا به زخم نیفتاد کار نیست گناهت/ چو این ستم‌زده قدر دل رحیم چه دانی؟ (طالب آملی، ۸۹۵) ║ ق۱۲. درای قافلۀ صبح می‌دهد آواز/ که ای ستم‌زده رفتیم ما، تو هم برخیز (بیدل، ۲‏/۲۸۹‏) ║ ق۱۳. جواب خداوند جهان را که دادخواه ستم‌زدگان است چه قِسم توان داد؟ (بهاءالملک، ۲۴۸) ║ ۱۳۲۴ش. برگو کنون ستم‌زدگان بنگرند اگر/ با چشم خود عدالت کسری ندیده‌اند (فصیح‌الزمان، ۱۵۶) ║ ۱۳۴۴ش. عدل بجویید و ستم‌زدگان را یاری کنید (زریاب، ۴۱۲)

معنی ستم‌زده | فرهنگ جامع زبان فارسی