وضعیت: «در حال ویراستاری»
مکثر mokser [جمع: مکثران]
(صفت) ۱. (حدیث) راوی احادیث بسیار. که سخنان زیادی از پیامبر نقل کرده‌است.
ق۵. خواجه بوعبدالله بوذهل... حافظ بود و ثقه و مکثر (خواجه عبدالله۲، ۵۱۱) ║ ۱۳۴۰ش. علمای حدیث ابوبکر را در عدادِ آن طبقه از صحابه ذکر می‌کنند که متوسط در روایت بوده‌اند (مقابل مُکثر و مُقل) و ذهبی روایات و مُسندات وی را به ۱۳۲ رسانیده (فروزانفر، ۱۱۰)
۲. دارای ثروت و امکانات زیاد. مال‌دار.
ق۵. بدان که به جای بستاخی انبساط نویسند و... به جای توانگر مکثر (بیهقی۲، ۶) ║ ق۶. سادات عرب گفتند: ما مکثر و توانگریم و محمّد درویش و مضطر، چون است کی قرآن بر محمّد فرودآمد؟ (احمد طوسی، ۹۷) ║ ق۷. پدر من بنده بازرگانی بود مکثر و متمول صاحب‌ثروت و کامل‌نعمت (فرائد السلوک، ۱۶۹)
۳. (در مورد کسی) که زیاد حرف بزند.
ق۵. چون قطعه‌ای را وبال این است، مکثران را حال چگونه باشد؟! (مستملی، ۳/۱۲۵۱) ║ ق۷. آن فزونی با خَضِر آمد شقاق/ گفت رو تو مُکثری هذا فِراق (مولوی۲، ۱/۴۴۵)
۴. دارای فرزندان بسیار.
ق۹. امام موسی کاظم...آن حضرت را شصت فرزند بوده‌است و اولاد چهار تن از فرزندان وی بسیار است... مکثران از اولاد امام موسی کاظم چهارند (کاشفی۱، ۴۱۵)