فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رشدپذیر

وضعیت: «در حال تأیید»
رشدپذیر ‎rošdpazir‎
(صفت) ۱. (معمولاً در زمینه‌های فکری) (درمورد کسی) که می‌تواند به مدارج بالاتر برسد و ترقّی کند.
۱۳۳۰ش. امروز تو کاملی و ما رشدپذیر/ فردا باشد که ما جوانیم و تو پیر (بهار، ۲‏/۱۲۸۵‏) ║ ۱۳۸۲ش. انسان موجودی است تکامل‌گرا و رشدپذیر (امیر رحمانی: حکومت اسلامی، ش۲۸‏/۱۹۶‏) ║ ۱۳۹۲ش. انسان در زمینه‌های گوناگون رشدپذیر است (بذرگر ـ ایزدی: پیوند، ش۴۱۱‏/۳۸‏)
۲. (درمورد چیزی) که می‌تواند از نظر کیفی و کمّی بهتر شود و پیشرفت کند.
۱۳۴۶ش. برخلاف تمام تبلیغاتی که می‌شود، سازمان آموزشی ما، درمجموع‌، خود‌ پاسخگوی احتیاجات جامعۀ رشدپذیر و ترقی‌خواه‌ کشور‌ نیست (منوچهر قاطع: مسائل ایران، ش۴۶‏/۳‏) ║ ۱۳۷۶ش. نظریۀ رشدپذیر می‌تواند‌ ابطال‌پذیر‌ هم باشد، اما نظریۀ رشدناپذیر ابطال‌ناپذیر است و به همین دلیل نادرست و ناحق (رضا منصوری: رهیافت، ش۱۷‏/۸۷‏)
۳. (درمورد جانوران و گیاهان) که طیّ یک دورۀ معین، اندازه یا طول یا حجم آن‌ها می‌تواند افزایش یابد.
۱۳۸۷ش. حمایت از جوانه‌های رشدپذیر منجر به رشد بیشتر آن‌ها و نیز تکامل جامعه به‌سوی ایجاد و حضور یک اجتماع علمی قوی و بالغ می‌شود (علیرضا منصوری: روش‌شناسی علوم انسانی، ش۵۴‏/۱۰۸‏)

معنی رشدپذیر | فرهنگ جامع زبان فارسی