وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستمکار setamkâr
← ستمگر.
ق۴. این ملکی بود ستمکار و همه ملوکان جهان را بکشت (بلعمی۱، ۱۴۳) ║ ق۵. علی مردی جبَّار و ستمکار است (بیهقی۱، ۵۳۶) ║ ق۶. شمشیر تو کرده‌ست خراسان همه خالی/ از دشمن بیدادگر و خصم ستمکار (امیر معزی، ۳۴۰) ║ ق۷. با عدل تو کس نشان نیابد/ از فتنۀ ره‌زن ستمکار (شمس طبسی، ۳۹) ║ ق۸. بخت سرگشته‌ام نه یار من است/ بس ستمکار چون نگار من است (جهان‌ملک، ۸۶) ║ ق۹. پیوسته به شمشیر جفا یار ستمکار/ بی‌رحم زند بر دل بیچارۀ من ریش (اسیری، ۱۶۲) ║ ق۱۰. یا مرتضی علی به شهیدان روا مدار/ ظلمی چنین که چرخ ستمکار کرده‌است (اهلی، ۴۲۹) ║ ق۱۱. نظر بر کس نیندازد، به درد دل نپردازد/ ز آه کس نیندیشد، ستمکار این‌چنین باید (سنجر کاشی، ۱۷۶) ║ ق۱۲. خستگی مانع بیداد ستمکاران نیست/ فتنه زآن نرگس بیمار بسی می‌آید (حزین، ۱۸۵) ║ ق۱۳. موسی خان و صالح در چادر هفتم او را بر بستر استراحت دیده، به دو ضرب شمشیر کار آن نابکار ستمکار را ساختند (ابوالحسن قزوینی، ۱۵۲) ║ ق۱۴. عشق نورزد به لعبتان پری‌رخ/ مهر نجوید ز شاهدان ستمکار (ادیب‌الممالک، ۲/۲۱۳) ║ ۱۳۱۸ش. این ستمکاران که می‌خواهند سلطانی کنند/ عالمی را کشته تا یک‌دَم هوسرانی کنند (فرّخی یزدی، ۱۱۸) ║ ۱۳۴۰ش. کیست ستمکارتر از آنکه به خدا افترای کذب ببندد (دستغیب، ۲/۵۲۹) ║ ۱۳۶۳ش. چه فاسق و ستمکار و چه پارسا، ساعتی در این امر اشتراک پیدا کرده بودند که خالصانه در عزای سرور شهیدان شرکت جویند (ندوشن، ۱/۲۵۵)