فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستیزگاری

وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزگاری ‎setizgâri‎
⇐ ستیزه‌کاری.
ق۵. اپرویز از آنجا کی ستیزگاری و بدخویی او را بود، نبشت کی باید کی تو با این لشکر کی با تو اند تن فرا قتل دهید (ابن بلخی، ۱۰۵)

معنی ستیزگاری | فرهنگ جامع زبان فارسی