بانفرت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
بانفرت ‎bânefrat‎
(صفت) ۱. (کسی) که از کسی یا چیزی بیزار و ناخشنود است؛ متنفِّر.
ق۵. آن‌که شاهد وی جمال حق باشد، پیوسته از اوصاف خود بانفرت بوَد (هجویری، ۳۷۰)
۲. نفرت‌آور.
ق۶. در چنین روزگار با‌نفرت/ با چنین منعمان دون‌همّت (سنایی۴، ۱۱۱) ║ ق۸. آواز غنایی بانفرت و عنا شنید (نظام تبریزی، ۲۰۹)