وضعیت: «تأییدشده»
ابراهیم‌وار ebrâhimvâr [<← ابراهیم + -وار>]
(قید) مانند ابراهیم پیامبر در خوی و روش.
ق۵. تو سبک زان آزری‌کیشان ز بهر کرکسان / دعوتی بس باتکلف کردی ابراهیم‌وار (مسعود سعد، ۱/۲۲۸) ║ ق۶. برتر آی از طبع و نفس و عقل ابراهیم‌وار / تا بدانی نقش‌های ایزدی از آزری (سنایی۵، ۵۷) ║ ق۷. بت شکستی گیرم ابراهیم‌وار / کو بت تن را فِدی کردن به نار (مولوی۲، ۳/۱۶۱) ║ ق۸. پدر ابراهیم‌وار کارد بر حلق اسمعیل خود نهاد (نخشبی۱، ۲۴) ║ ق۹. قبضۀ تبرّا ازآنِ کیست؟ ... ازآنِ کسی است که بت نفْس را به تبر تبرّا ابراهیم‌وار شکسته باشد (کاشفی۲، ۳۸۹) ║ ق۱۱. گر همه جبریل باشد، استعانت زو مجوی / تا شود آتش گلستان بر تو ابراهیم‌وار (صائب، ۶/۳۶۱۶) ║ ق۱۳. همچو اسمعیل من هم جان کنم قربان دوست / گو مرا دشمن در آذر افکن ابراهیم‌وار (قاآنی، ۴۱۳) ║ ۱۳۷۴ش. مرحله سوم، مرحله‌ای است که خلاف آمد عادت است. در این مرتبه است که برای حصول قرب حق باید ابراهیم‌وار اسماعیل را قربانی کرد (حقگو: نقد سینما، ش۵/۸۶)