وضعیت: «در حال ویراستاری»
شدوید šaddoyad(d) [صورت نحوی: شد و ید؛ صورت مشابه: یدوشد]
(اسم) (ظاهراً) چیزهایی که دست‌یابی به آن‌ها نشانۀ رسیدن به درجۀ بالایی در تصوف است.
ق۱۱. باباسلطان قلندر قمی که از درویشان تکیه‌دار صاحب شدوید است (اسکندر بیک، ۲/۱۵۰۲) ║ تا بابای‌عمرو به ملازمت و خدمت حضرت امیرالمؤمنین علی (ع) نرسید، کار وی تمام نشد. چنان‌که از نظر شاه ولایت درجه و مرتبه یافت و میان بسته و صاحب شد[و]ید شد (رسالۀ شاطران: فتوّت و اصناف، ۱۲۶)