فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابنا(ء)

وضعیت: «تأییدشده»
ابنا(ء) ‎ebnâ(’)‎ [<از عربی اِبناء>]
(اسم) ایجاد آبادانی و ساخت بنا.
ق۶. شکر انقضاء دور محنت و اقبال موسم راحت در ایراد این کلمات و اِبناء این بنا حاصل است (ابوحامد کرمانی، ۶۱)

معنی ابنا(ء) | فرهنگ جامع زبان فارسی