فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابلاد

وضعیت: «تأییدشده»
ابلاد ‎ablâd‎ [<عربی>؛ (جمع بَلَد به معنای «نشانی که بر روی است» که در فارسی به‌کار نرفته‌است.)]
(اسم) اثرها.
ق۱۲. به مِهزع خشم و مِقمع قهر خدای منّان ... شانۀ شان شانی شکسته شد و در آن بلاد ابلاد «فتلک بیوتهم خاویةً بما ظلموا» به وقوع پیوست (مهدی استرآبادی، ۵۷۵)

معنی ابلاد | فرهنگ جامع زبان فارسی