وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌سوز setamsuz
(صفت) (درمورد کسی یا چیزی) که ستم را از بین می‌برد ؛ ستم‌نورد.
ق۸. ستم‌سوزی که در مُلکش خِرَد را بس عجب ناید/ ز عدلش گوسفندان را گر از گرگان شبان بینی (ابن یمین، ۱۶۹) ║ ق۹. در ربعِ مسکون هرجا سبزۀ امنی دمیده یا شکوفۀ معدلتی شکفته، به یاری تیغ ستم‌سوزِ ایشان است (شرفالدین یزدی، ۱/۲۲۲) ║ ق۱۳. هرچند مکنون ضمیر الهام‌پذیر خاقان کشورگیر آن بود که به دست‌یاری تیغ ستم‌سوز، بوستان بلاد آذربایجان را از خس‌وخار فتنه و آشوب و وجود فتنه‌انگیزان خانه‌روب نپیراید، رایت عزیمت را به جانب گلشن تختگاه رخصت انصراف نفرماید (دنبلی، ۹۲) ║ ق۱۴. امیر انکیانو به امارت و حکومت کلی نواحی فارس منصوب گشت و مردی مال‌اندوز و ستم‌سوز بود (حسن فسایی، ۱/۲۶۸) ║ ۱۳۶۵ش. صدایش مثل موسیقی ناب سرانگشت ستم‌سوز جلیل شه‌ناز ... و من انعکاس سبز علف‌های چمن را در ته چشمانش می‌دیدم (آقایی۲، ۶۰)