فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابدانی

وضعیت: «تأییدشده»
ابدانی ‎abdâni‎ [<← ابدان + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
(صفت) مربوط به بدن؛ بدنی.
ق۸. اگر همه اجزای ابدانی و اعضای حیوانی را ذکر کرده شدی، سخن دراز گشتی (نخشبی، ۱۶) ║ سبحان‌اﻟﻠﻪ! شهوت ابدانی بر خلق چه‌ها کرده‌است و عشق نفسانی ‌کار را تا کجا رسانیده‌است! (نخشبی۱، ۴۲۹) ║ ق۱۱. مقلدان مقتدی را... مَیلان خواطر جز به لذات نفسانی و راحات ابدانی نیست (مفید بافقی، ۳، ق۲‏/۵۸۳‏)

معنی ابدانی | فرهنگ جامع زبان فارسی