وضعیت: «در حال تأیید»
سقات soqât [املای دیگر: سقاة؛ جمعِ ساقی]
جمعِ ساقی.
ق۷. *یک ماه متواتر بر موافقتِ خویشان یک‌دل و مساعدت اقربای بی‌مثال در مداومت کأس و اقداح و ادارت کأسات از دست سقاةِ صِباح، صَباح به عشا و رَواح به غَدا پیوستند (جوینی، ۱/۱۵۶) ║ ق۸. او خاتم پیغمبران باشد، او را از جملۀ ساکنان حرم و والیان خانه و سقات و حجّاب آنجا کنم (ابرقوهی، ۱/۶۷) ║ خبر آوردند که در متنزّهی از بلاد روم که چون روضهٔ دلگشای است و چون بهشت روح‌افزای ... مدام به معاقرت مدام و معاشرت با سقات گل‌اندام مشغول است (فضل‌الله حسینی، ۲۲۱) ║ ق۱۲. *بَلبَلهٔ بُلبُلی و بَلَبان با صوت بلبلان همدم آمد و قلقل قمقمه و قِنّینَه با غلغل صلصل توأم. شِفاه سُقاة شُفاةِ «و سَقاهم ربُّهم شراباً طهوراً» ... به اِشفا و اِسقای روان‌ها پرداخت (مهدی استرآبادی، ۳۷۵) ║ ق۱۳. من حَمام و بلبل و یَمام و هَزار و هدهد و قَماری ساغر لفظ از بادۀ فضل گران ساخته و بر دست سقات سطور در بزم کتاب مسطور به گردش درانداخته (قائم‌مقام۱، ۲۸۰)