وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرآسا sehr(’)âsâ
(صفت) (در مورد چیزی) که به سحر و جادو شبیه است.
ق۶. نعلشان در آتش است از نظمِ سحرآسایِ من/ هرزمان چون نعل ازآن در چارمیخِ دیگرند (مجیر، ۷۲) ║ ق۱۱. عرق‌ریزی ابرها در بهار/ زِ شرم کف سحرآسای اوست (واعظ، ۵۸۲) ║ ۱۳۳۸ش. رخ‌سار هما، بیاض دل‌انگیز گردن و بناگوش لطیفش با قوّت و قدرتی سحرآسا او را برمی‌انگیخت؛ در کالبد فرسوده‌اش اکسیر جوانی تزریق می‌کرد (افغانی، ۳۰۷) ║ ۱۳۶۸ش. آنچه شما را از این‌همه خستگی می‌رهاند چای و قوت و غذا نیست. اگر اجازه دهید ساربانی را که در همین دو قدمی است خبر کنیم تا برایتان نی بنوازد. نفَس گرم و پنجۀ سحرآسا دارد (بهمن‌بیگی، ۱۳۲) ║ ۱۳۷۰ش. ذهناً مجسم کنید که ده برابر آن مقدار به‌سویِ شما باز می‌گردد، این فنّی فرح‌انگیز و سحرآسا برای افزایش پول است (خوشدل، ۲۰۹)