فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عصیان‌بخش

وضعیت: «در حال ویراستاری»
عصیان‌بخش ‎osyânbaxš,es-‎
(صفت) (کسی) که جُرم و گناهِ انسان را می‌بخشد (حذف به علت تک شاهد بودن).
ق۱۳. شیخ شاه‌ بن‌ فرخ ... ناچار به حضرت شهریارِ خطاپوشِ عصیان‌بخش روی کرد و گناهانش به عفو مقرون آمد (رضاقلی خان، ۸‏/۳۷‏)

معنی عصیان‌بخش | فرهنگ جامع زبان فارسی