وضعیت: «در حال تأیید»
سقاة soqât [املای دیگرِ سقات]
⇐ سقات.
ق۷. سُقاةِ حورصفتِ خوب‌صورت که سورۀ حسن بر صحیفۀ ایشان مسطور است، کاسات قمیز و شراب به اباریق و اکواب متواتر و متوالی کرده (جوینی، ۳/۳۶) ║ ق۸. در شهور همین تاریخ از کوشک گلستان بر حوالی اردبیل صاعقه و برقی عظیم بیفتاد و چند کس از قورچیان {تصحیح قیاسی؛ متن: قبورچیان} و سقاة حضرت از لَمعۀ اِبراق [و] حرق آن برق بسوختند (ابوالقاسم کاشانی۱، ۵۱) ║ ق۹. مدام به معاقرت مدام و معاشرت با سقاة {تصحیح قیاسی؛ متن: به اسقاء} گل‌اندام مشغول بود (حافظ ابرو۱، ۱/۵۰۴) ║ ق۱۲. از کف بلورمانند سقاة لعلی‌شفاهِ تبریزی، تبریز ساغر یاقوت‌فام تربیز معنی خون‌آشامی نموده (مهدی استرآبادی، ۱۵۷)