فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابدالیه

وضعیت: «تأییدشده»
ابدالیه ‎ebdâliy(y)e‎ [<از عربی ابدالیة>]
(اسم) (تصوف) گروهی از قلندریه که در قرن هفتم هجری در عثمانی به‌وجود آمده‌است.
ق۱۱. موی سر ماندن روش و اختیار ابدالیه است که ... به تیغ جلال احدیت مستهلک باشند (حاجی عبدالرحیم: ارباب‌الطریق، نسخۀ خطی شمارۀ ۱۰۵۵ مجلس شورای اسلامی، ۳۳) ║ ۱۳۵۵ش. در قرن هشت ... پا‌به‌پای طریقت‌های دیگری چون حیدریه، قلندریه و ابدالیه، طریقت بکتاشیه را نیز می‌بینیم (سبحانی ـ انصاری: مجلۀ دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی تبریز، ش۱۲۰‏/۵۱۱‏) ║ ۱۳۸۹ش. تمایل و نزدیکی میان تصوف و تشیع ... منجر به تشکیل طرایق صوفی ـ شیعی، چون حیدریه، نعمت‌اللهیه، جلالیه و نیز قلندریه و ابدالیه و به‌ویژه اهل فتوت، گردید (حضرتی ـ ناصح: مطالعات تاریخ اسلام، ش۶‏/۵۸‏)

معنی ابدالیه | فرهنگ جامع زبان فارسی